گلخند

به نام خالق یکتای بی همتا

گلخند1:زیردرخت سیب

زیردرخت سیب

تکیه زده بردرخت سیب،درحیاط خانه یی درنوفل لوشاتو،درحومه پاریس.زمان؟تنها سه روزقبل ازبازگشت به تهران،پس از15 سال تبعید.درملتهب ترین دوران تاریخ سیاسی ایران،درحالی که در کشور میلیون ها نفر باهیجان واشتیاق بازگشت اورابه خانه انتظارمی کشند،درحالی که مطبوعات جهان لحظه به لحظه کشاکش مردم ودولت بختیار رابرای مهیاساختن بازگشت ” او” دنبال می کنند،درحالی که دغدغه هاوچالش های فراوان درباره حفظ امنیت بازگشت “او” مطرح است،درحالی که صحبت ازتوطئه های مختلف برای سوء قصد به اواست ودرحالی که یک کشور وده ها دولت دیگر بادلهره به آینده چشم دوخته اند،اوآرام بردرخت سیب تکیه زده است .

برمرکزجهان.مقتدر وآرام ومطمئن.همه  آنهایی که برای تفسیر تحولات دهه 70 میلادی ایران،داستان های مفصلی ازریشه های اقتصادی وسیاسی ماجرا روایت می کنند،آب درهاون می کوبند.انقلاب  ایران ازاین مرد آغازشد،ازاین اقتدار وآرامش تکرارناشدنی.همان اطمینانی که حتی درداخل هواپیما وقتی ازاو پرسیده شد چه احساسی دربازگشت به ایران پس از 15 سال دارید؟باخونسردی پاسخ داد:هیچ.